Το νέο που γεννιέται ή μια άλλη Παιδεία

Ένα αυτοδιαχειριζόμενο κυλικείο των παιδιών.

Της Λένας Λυδάκη

Στο Δημοτικό Σχολείο Συκαμίνου Ωρωπού δεν κατέφυγαν στις γνωστές μεθόδους ανάθεσης του κυλικείου σε εξωτερικό συνεργάτη ή εταιρία.

Ανέλαβαν, την πρωτοβουλία να μετατρέψουν τη λειτουργία του κυλικείου σε βιωματικό σεμινάριο θα λέγαμε, για τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς.

Για ένα τρίμηνο, κάθε εβδομάδα μία ομάδα αναλαμβάνει τη λειτουργία του κυλικείου. Την προετοιμασία των προϊόντων αναλαμβάνουν οι γονείς της ομάδας. Το πρωί δύο παιδιά από την ομάδα ανακοινώνουν το μενού του κυλικείου ενώ στο ταμείο υπάρχουν ειδικές αποδείξεις με τη φωτογραφία και την τιμή κάθε προϊόντος. Η εκπαιδευτικός της τάξης που είχε αναλάβει και την οργάνωση της δράσης συντονίζει και την ομάδα.

Πέρα από το γεγονός ότι τα παιδιά μαθαίνουν να υιοθετούν καλές διατροφικές συνήθειες, υπάρχουν και πολλά παράπλευρα οφέλη μέσα από τη δράση:

– τα παιδιά μπαίνουν στην κουζίνα και μαθαίνουν κανόνες υγιεινής για την παρασκευή και συντήρηση των τροφίμων

– χρησιμοποιούν τα μαθηματικά όχι σαν μάθημα αλλά ως μέρος της καθημερινότητάς τους

– μαθαίνουν να διαχειρίζονται χρήματα, ενώ ήταν υπεύθυνα ακόμα και για το βιβλίο Εσόδων-Εξόδων του κυλικείου

– βλέποντας τους φίλους και συμμαθητές τους στο χώρο του κυλικείου και γνωρίζοντας ότι θα περάσουν και τα ίδια από αυτή τη θέση, αποκτούν σεβασμό προς τη δουλειά και «τους εργαζόμενους», περιμένουν τη σειρά τους ευγενικά και με υπομονή

– οι γονείς συμμετέχουν στη ζωή του σχολείου κι αυτό δίνει χαρά στους ίδιους αλλά και στα παιδιά.

ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΟΙ ΠΛΕΟΝ

Στην Goldman Sachs πρώην γ.γ. του ΝΑΤΟ

Στο δυναμικό της Γκόλντμαν Σακς, της μεγαλύτερης επενδυτικής τράπεζας των ΗΠΑ, προστέθηκε ως διεθνής σύμβουλος ο πρώην γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Αντερς Φο Ράσμουσεν (2009-2014). Το βιογραφικό του Δανού πολιτικού δικαιολογεί απόλυτα αυτή την επιλογή. Πριν διατελέσει επικεφαλής της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας σε μία περίοδο επιχειρησιακής κορύφωσης εν μέσω συγκρούσεων στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη και προσφάτως στην Ουκρανία, υπήρξε πρωθυπουργός της Δανίας (2001-2009) και υπηρέτησε την ευρωπαϊκή διεύρυνση και την επέκταση του ΝΑΤΟ «με στόχο την ειρήνη και την ευημερία στην Ευρώπη». Ο Ράσμουσεν, επίσης, υποστήριξε τη «Διατλαντική Συνεργασία Εμπορίου και Επενδύσεων» (Ttip). Χωρίς αμφιβολία, οι ικανότητές του κρίθηκαν πολύτιμες για την Γκόλντμαν Σακς, η οποία χαράσσει τη στρατηγική της με γνώμονα την οικονομία, την πολιτική και τον στρατό.

Η ανάμειξη της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας σε πολέμους δεν εκπλήσσει. Στη βάση της «θεωρίας του χάους» εκμεταλλεύτηκε τις αναταραχές στη Λιβύη και τη Συρία που στέλνουν κύματα της τραγικής εξόδου προς την Ελλάδα και την Ιταλία. Η μεταναστευτική ροή επιτρέπει την άσκηση οικονομικής και ψυχολογικής πίεσης για «ανθρωπιστική ειρηνευτική επιχείρηση». Οπως το ΝΑΤΟ, η Γκόλντμαν Σακς αποτελεί λειτουργικό τμήμα της στρατηγικής της Ουάσιγκτον, η οποία επιθυμεί την Ευρώπη προσδεδεμένη στις ΗΠΑ. Τη συμβολή της Γκόλντμαν Σακς στην οικονομική κρίση συνόδευσαν συμβουλές προς τους επενδυτές να «αρπάξουν» την ευκαιρία αξιοποίησης της ευρωπαϊκής κρίσης.

Η πρόσληψή του σε συνδυασμό με τα δίκτυα διεθνών πολιτικών και στρατιωτικών σχέσεων που υφάνθηκαν τα πέντε έτη παραμονής του στην κορυφή επιτρέπουν στην εταιρεία να ενισχύσει την επιρροή και τη διείσδυσή της.

kathimerini

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ή το νέο όπλο κατοχής και η μνήμη για την ημέρα 28η Οκτωβρίου

Το νέο όπλο κατοχής..

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Στα 164 τρισ. δολάρια αυξήθηκε ο ιδιωτικός πλούτος του πλανήτη σύμφωνα με τις λίστες της Wealth-X, στις οποίες βρίσκονται 11 Έλληνες δισεκατομμυριούχοι και 565 με κινητή περιουσία άνω των 30 εκατ. δολαρίων.

Το 8,6% του παγκόσμιο πληθυσμού ελέγχει το 85,3% του παγκόσμιο πλούτου, την ώρα που το 69,8% του πληθυσμού του πλανήτη μοιράζεται μόλις το 2,9% του πλούτου. 

Στις λίστες ελβετικών τραπεζών και εξειδικευμένων εταιρειών που συγκεντρώνουν πληροφορίες για τους πλούσιους του κόσμου (με περιουσία άνω των 30 εκ. δολαρίων) υπάρχουν 576 Έλληνες που διαθέτουν περιουσία 88 δισ. δολάρια, αναφέρει το "Βήμα".

Στις σχετικές λίστες των Wealth-X π.χ., συμπεριλαμβάνονται 11 Έλληνες δισεκατομμυριούχοι που διαθέτουν περιουσία 18 δισ. δολαρίων ενώ παράλληλα 565 Έλληνες εμφανίζονται με συνολική περιουσία 70 δισ. δολαρίων.

ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Η φτώχεια και η ανισότητα στην Ευρώπη έχουν φτάσει σε συγκλονιστικά επίπεδα, σύμφωνα με έκθεση της Oxfam που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα. Περίπου 123 εκ. ανθρώπων υπολογίζεται ότι ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, ενώ την ίδια ώρα η ήπειρος φιλοξενεί 342 δισεκατομμυριούχους.

Μεταξύ του 2009 και του 2013, ο αριθμός των Ευρωπαίων που ζουν σε συνθήκες σοβαρής υλικής στέρησης, δηλαδή χωρίς επαρκή χρήματα για να θερμάνουν τα σπίτια τους ή να αντιμετωπίσουν απρόβλεπτες δαπάνες, αυξήθηκε από 7.500.000 στα 50.000.000 άτομα.

Η έκθεση της Oxfam προειδοποιεί ότι η υπερβολική επιρροή των πλούσιων ιδιωτών, επιχειρήσεων και ομάδων συμφερόντων στη χάραξη πολιτικής σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, επιδεινώνει τη φτώχεια και την ανισότητα σε ολόκληρη την ήπειρο.

Ενδεικτικά, επισημαίνεται ότι οι εκπρόσωποι των ιδιωτικών και εμπορικών συμφερόντων αποτελούν το 82% των ομάδων που είναι αρμόδιες για την παροχή συμβουλών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη φορολογική μεταρρύθμιση.

...και η μνήμη για την ημέρα 28η Οκτωβρίου

Απόσπασμα από το βιβλίο του  Μανώλη Γλέζου «Εθνική Αντίσταση 1940 -1945», Εκδόσεις Στοχαστής, 2006: 

«Το μεσημέρι της 2ας Μαΐου 1941, ο 17χρονος μαθητής της Ε΄ Γυμνασίου του Βαρβακείου από τη Βυτίνα, Μάθιος Πόταγας, πετάχτηκε άοπλος στη μέση του δρόμου, ύψωσε το χέρι και φώναξε στη φάλαγγα των αρμάτων μάχης των ναζί που έφτασαν στη γέφυρα Κουτρουμπή, στο δημόσιο δρόμο, που περνούσε έξω από τη Βυτίνα: «Σταθείτε. Δεν θα μας σκλαβώσετε. Είμαι εδώ μόνος. Αλλά η Ελλάδα ολόκληρη ακολουθεί». Έκπληκτος ο διοικητής της φάλαγγας, ρώτησε το διερμηνέα, τι λέει αυτό το παιδί. Όταν ο διερμηνέας του εξήγησε, ο διοικητής με το αυτόματό του σκότωσε τον Πόταγα. Αλλά δεν έφτανε στον ναζί αξιωματικό μόνον ο θάνατος. Διέταξε τους στρατιώτες του και με έναν ογκόλιθο συνέθλιψαν το κεφάλι του νέου που τόλμησε να υψώσει το ανάστημά του απέναντι στο Γ΄ Ράιχ και το στρατό του…».

Σουηδίας συνέχεια ή κάτι νέο γεννιέται

6ωρη κανονική εργασία στη Σουηδία

Η Σουηδία υιοθετεί 6ωρη εργασία και τα αποτελέσματα είναι θεαματικά «Πιστεύουμε ότι το ευτυχισμένο προσωπικό είναι η απόλυτη προτεραιότητα για μια επιτυχημένη επιχείρηση» Το οκτάωρο στην εργασία δεν έχει αλλάξει πολύ από τότε που ο Henry Ford πειραματίστηκε στην Αμερική με τους εργαζόμενους στο εργοστάσιό του.   Μήπως όμως ήρθε η ώρα να επανεξετάσουμε τις (πολλές) ώρες που περνάμε στο γραφείο; Στη Σουηδία, οι έξι ώρες εργασίας γίνονται πλέον κανόνας.   «Νομίζω ότι το οκτάωρο δεν είναι τόσο αποτελεσματικό όσο θα νόμιζε κανείς» λέει ο Linus Feldt, Διευθύνων Σύμβουλος της Filimundus με έδρα τη Στοκχόλμη. «Το να παραμείνει ένας εργαζόμενος εστιασμένος σε ένα συγκεκριμένο πρότζεκτ για οκτώ ώρες, είναι μια τεράστια πρόκληση. Για να είναι το ωράριο αυτό πιο υποφερτό οι εργαζόμενοι, κάνουμε παράλληλα και άλλα πράγματα όπως και αρκετά διαλείμματα. Την ίδια στιγμή, δυσκολευόμαστε όλο και περισσότερο να διαχειριστούμε την προσωπική μας ζωή έξω από τη δουλειά. Θέλουμε να περνάμε περισσότερο χρόνο με τις οικογένειές μας, θέλουμε να μαθαίνουμε νέα πράγματα ή να γυμναζόμαστε περισσότερο. Ήθελα να δω αν θα μπορούσε να υπάρξει κάποιος τρόπος ώστε να συνδυάσουμε αυτά τα πράγματα».   Η Filimundus τον περασμένο χρόνο μείωσε το οκτάωρο σε εξάωρο και όπως λέει η αλλαγή δεν έκανε μεγάλη διαφορά στο πώς λειτουργούν οι άνθρωποι... Τα κεντρικά της Toyota στο Γκέτεμποργκ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σουηδίας, έκαναν την αλλαγή αυτή πριν από 13 χρόνια, με την εταιρεία να αναφέρει πιο ευτυχισμένο προσωπικό και αύξηση των κερδών σε αυτό το διάστημα.   Η Brath, μια τεχνολογική start up, έκανε την ίδια κίνηση πριν από τρία χρόνια. Για την εταιρεία αυτή ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα είναι ότι προσλαμβάνει και διατηρεί στις θέσεις τους πιο εύκολα τους εργαζομένους.   Και στον δημόσιο τομέα όμως, σε ένα πρόσφατο πείραμα, νοσοκόμες σε οίκο ευγηρίας ξεκίνησαν να εργάζονται έξι ώρες για την ίδια αμοιβή. Οι δαπάνες αντισταθμίστηκαν από την καλύτερη περίθαλψη των ασθενών, επειδή οι νοσηλευτές στο οκτάωρο ήταν εξαντλημένοι.   Στη Filimundus, δεν υπήρξε καμία αρνητική επίπτωση στην αλλαγή με την εταιρεία να λαμβάνει το ίδιο ποσοστό παραγωγικότητας από τους εργαζόμενους κάθε ημέρα. «Σίγουρα, υπήρξαν φορές που χρειαστήκαμε έναν υπάλληλο ο οποίος δεν ήταν διαθέσιμος, επειδή είχε φύγει από το γραφείο. Αυτό όμως θα μπορούσε να συμβεί ακόμη κι αν κάποιος δούλευε οκτάωρο» λέει ο Feldt. «Μερικοί άνθρωποι θα υποστήριζαν ότι πρόκειται για ένα δαπανηρό μέτρο για την εταιρεία, αλλά αυτό βασίζεται στη συμβατική αντίληψη ότι οι άνθρωποι είναι αποτελεσματικοί 100% και τις οκτώ ώρες».   «Πιστεύω ότι σήμερα εκτιμούμε τον χρόνο περισσότερο από τα χρήματα» συνεχίζει ο Feldt. «Είμαι απολύτως βέβαιος ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα επιλέγουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο από ότι έναν πιο υψηλό μισθό. Η μετάβαση από μια εργάσιμη ημέρα οκτώ ωρών σε έξι, μας βοήθησε να διαδώσουμε το μήνυμα ότι έχουμε επενδύσει στο προσωπικό μας. Πιστεύουμε ότι το ευτυχισμένο προσωπικό είναι η απόλυτη προτεραιότητα για μια επιτυχημένη επιχείρηση. Αν το προσωπικό σας είναι ευτυχισμένο, η εταιρεία σας είναι ευτυχισμένη».   Πηγή: www.lifo.gr
Προβληματισμός : Μήπως με 4ωρη εργασία παγκόσμια θα λυνόταν και το πρόβλημα της ανεργίας ?
Και μήπως έτσι θα ζούσαν όλοι καλύτερα χωρίς υπερβολές πλούτου και φτώχειας , με αφθονία χρόνου για επικοινωνία και εξανθρωπισμένη κοινωνία ?  Μήπως ?

                        ΓΙΑ ΤΙΣ  (ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ 20/9/15)  ΕΚΛΟΓΕΣ

           Οι εκλογές της 20/9/15, με την αποκαρδιωτική εικόνα που παρουσιάζει η κατάντια της πολιτικής σκηνής, όπως το να συμμετέχουν σαν υποψήφιοι βουλευτές πολιτικοί που έπρεπε να είναι υπόδικοι ή κατάδικοι, το να λειτουργεί ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, το μπόνους των 50 εδρών, το να ψηφίζονται αδιάβαστα πολυσέλιδα κείμενα για να γίνουν νόμοι του κράτους, το συνεχές ‘’λέμε, ξελέμε’’ και άλλα πολλά, ας αποτελέσουν αφορμή προβληματισμού, σκέψης, διαλόγου και πολιτικής παρέμβασης και δράσης των πολιτών σε πολλά επίπεδα  για μια πορεία με δημοκρατική κατεύθυνση. Μερικές  ιδέες-προτάσεις  για μια τέτοια πορεία προς τις επόμενες εκλογές (οι τωρινές είναι καμένη γη) και παραπέρα:

1. Να αποκλειστούν όσοι από το ’74 και μετά διατέλεσαν υπουργοί και υφυπουργοί καθώς και όσοι έχουν διατελέσει βουλευτές για δύο ή περισσότερες θητείες.

2. Να καταργηθεί το μπόνους των 50 εδρών και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών.

3. Να καθιερωθεί η απλή αναλογική σαν εκλογικό σύστημα.

4. Το ποσοστό της αποχής να αντιστοιχίζεται αναλογικά με έδρες τις οποίες να καταλαμβάνουν απλοί πολίτες δια κληρώσεως από σώμα υποψηφίων. Το σώμα των υποψηφίων καταρτίζεται από όσους επιθυμούν να είναι υποψήφιοι και απείχαν από τις εκλογές.

5. Να δημιουργηθεί δικαστική ομάδα κάθαρσης από κληρωτούς δικαστικούς και πολίτες με αναλογία 50/50 με αποκλειστικό έργο την διερεύνηση όλων των γνωστών σκανδάλων και όσων άλλων αποκαλυφθούν. Οι τιμωρίες των ενόχων θα περιλαμβάνουν και την δήμευση των περιουσιακών τους στοιχείων που προέκυψαν μετά την ανάληψη της σχετικής θέσης .

          Εν συνεχεία από μία τέτοια Βουλή να ξεκινήσει ένας δημόσιος διάλογος για  ψήφιση νέου δημοκρατικού Συντάγματος, που θα δημιουργεί θεσμούς ουσιαστικής συμμετοχής των πολιτών (με εκπροσώπους που λογοδοτούν και ανακαλούνται και όχι με αντιπροσώπους-λευκή επιταγή) στην νομοθεσία, στην διακυβέρνηση της χώρας και στον έλεγχο των εκπροσώπων. Από τέτοιους θεσμούς στη συνέχεια να παρθούν δημοκρατικά οι κρίσιμες αποφάσεις για τα οξυμένα προβλήματα, που απειλούν την κοινωνική, την πολιτική, την οικονομική, την πολιτιστική και την εθνική ύπαρξη της χώρας. Αν θεωρηθεί ουτοπία μια τέτοια πορεία, το δικό μας παρελθόν (1843 – επιβολή από τους πολίτες Συντάγματος στον Όθωνα )(1) και το πρόσφατο παρόν της Ισλανδίας (2012 – πολυήμερες κινητοποιήσεις των πολιτών για δημοψήφισμα  για το χρέος- διαγράφηκε εν τέλει, και για διαμόρφωση από τα κάτω και ψήφιση νέου Συντάγματος -ψηφίστηκε τελικά)(2) διδάσκουν ότι, η ουτοπία μπορεί να γίνει πραγματικότητα. ‘’Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία’’.

                                                                                                                            

 (1):https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7_%CF%84%CE%B7%CF%82_3%CE%B7%CF%82_%CE%A3%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85

(2): http://news247.gr/eidiseis/kosmos/islandia-to-neo-suntagma-apo-toys-polites-mesw-social-media.1970292.html

Δέκα εσωτερικά εμπόδια για να γίνεις πολίτης

1. Η συνήθεια να εξαντλούμε τη συμμετοχή στα κοινά μόνο με την ψήφο.
2. Η νοοτροπία να αναθέτουμε σε άλλους, αυτά που μας αφορούν.
3. Ο ατομικισμός του ''κοιτάω την πάρτη μου''.
4. Η αποξένωση από τους διπλανούς μας.
5. Ο χρόνος που διαθέτουμε για τα κοινά.
6. Ο διχασμός μας, που ενώ έχουμε άποψη για τα πάντα, δεχόμαστε  οι ''ειδικοί'' να αποφασίζουν.
7. Η ευθυνοφοβία για να ''έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο''.
8. Η έλλειψη δημοκρατικής παιδείας για  ισότιμη συνεργασία με τους άλλους.
9. Ο εγωισμός, που το σχετικό ''η άποψή μου'', το μετατρέπει στο απόλυτο ''αυτό είναι το σωστό''.
10. Η συντηρητική πεποίθηση πως τίποτα δεν αλλάζει.

Υπάρχουν και άλλα εμποδια. Ας τα ψάξει ο καθένας μέσα του και ας τα μοιραστεί με τους άλλους. Θα ήταν ευχής έργο να τα μοιραστεί και με τους αναγνώστες του blog μας '' Οι Λιμανίσιοι''.

Σημείωση: Σε μια επόμενη ανάρτηση, με αφορμή τις Εκλογές της 20/9/15, θα εκφραστούν κάποιες σκέψεις για μελλοντικές Εκλογές. Είναι μια απόπειρα να υπερβούμε κάποια από τα εσωτερικά και εξωτερικά εμπόδια και να λειτουργήσουμε σαν πολίτες,

9η συνέχεια : 10ο εξωτερικό εμπόδιο για να γίνεις πολίτης

10.  Η τεχνική του να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους

Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, οι κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθιά τάφρο ανάμεσα στις γνώσεις του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ. Χάρη στη Βιολογία, τη Νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας.

Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ” όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα απ” όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους.

Και όμως για να καταρρεύσουν όλα αυτά αρκεί μια στιγμή αφύπνισης. Το «κόκκινο χάπι» που έλεγε ο Μορφέας στον Νέο στην ταινία Μatrix. Αν υπάρξει έστω μια φευγαλέα στιγμή αφύπνισης όλο το οικοδόμημα καταστρέφεται και πέφτει όπως μια κουρτίνα, και το κυριότερο η κουρτίνα αυτή δεν μπορεί να αναρτηθεί ξανά.

Σημ. : Εκτός από τα εξωτερικά υπάρχουν και τα εσωτερικά εμπόδια. Θα αναφερθούν σε επόμενη ανάρτηση.

8η συνέχεια : 9ο εξωτερικό εμπόδιο για να γίνεις πολίτης

9.     Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή

Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του.

Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτο-ενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!

7η συνέχεια : 7ο και 8ο εξωτερικά εμπόδια για να γίνεις πολίτης

7.     Η τεχνική του να κρατάτε το κοινό σε άγνοια και ανοησία

Συνίσταται στο να κάνετε το κοινό να είναι ανίκανο να αντιληφθεί τις τεχνολογίες και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιείτε για την υποδούλωσή του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι πιο φτωχή, ώστε η τάφρος της άγνοιας που χωρίζει τις κατώτερες τάξεις από τις ανώτερες τάξεις να μη γίνεται αντιληπτή από τις κατώτερες». Απόσπασμα από το «Ὀπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

8.     Η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα

Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό,τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο.

( Σε αυτό βοηθάνε τα ΜΜΕ γιαυτό και χρηματοδοτούνται από το Κράτος)

6η συνέχεια : 6ο εξωτερικό εμπόδιο για να γίνεις πολίτης

6 . Η τεχνική του να απευθύνεστε στο συναίσθημα μάλλον παρά στη λογική

Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια κλασική τεχνική για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση του φάσματος των αισθημάτων επιτρέπει να ανοίξετε τη θύρα του ασυνείδητου για να εμφυτεύσετε ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις ή συμπεριφορές…

5η συνέχεια : 5ο εξωτερικό εμπόδιο για να γίνεις πολίτης

5 . Η στρατηγική του να απευθύνεσαι στο κοινό σαν να είναι μωρά παιδιά

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν έναν αφηγηματικό λόγο, επιχειρήματα, πρόσωπα και έναν τόνο ιδιαιτέρως παιδικό, εξουθενωτικά παιδιάστικο, σαν να ήταν ο θεατής ένα πολύ μικρό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικώς ανάπηρος.

Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεται να εξαπατηθεί ο θεατής, τόσο πιο παιδιάστικος τόνος υιοθετείται από τον διαφημιστή. Γιατί; «Αν [ο διαφημιστής] απευθυνθεί σε κάποιον σαν να ήταν παιδί δώδεκα ετών, τότε είναι πολύ πιθανόν να εισπράξει, εξαιτίας του έμμεσου και υπαινικτικού τόνου, μιαν απάντηση ή μιαν αντίδραση τόσο απογυμνωμένη από κριτική σκέψη, όσο η απάντηση ενός δωδεκάχρονου παιδιού». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

4η συνέχεια : 4ο εξωτερικό εμπόδιο για να γίνεις πολίτης

4.     Η στρατηγική της αναβολής (Σαλαμοποίηση)

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν, για την εφαρμογή της στο μέλλον.

Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος αντί μιας άμεσης θυσίας μια μελλοντική. Πρώτα απ’όλα, επειδή η προσπάθεια δεν πρέπει να καταβληθεί άμεσα.
Στη συνέχεια, επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «όλα θα πάνε καλύτερα αύριο» και ότι μπορεί, εντέλει, να αποφύγει τη θυσία που του ζήτησαν.

Τέλος, μια τέτοια τεχνική αφήνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής, και να την αποδεχτεί μοιρολατρικά, όταν κριθεί ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για την τέλεσή της.

3η συνέχεια : 3ο εξωτερικό εμπόδιο για να γίνεις πολίτης

3.     Η τεχνική της υποβάθμισης

Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά κατά «φθίνουσα κλίμακα» για μια διάρκεια 10 ετών. Μ” αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν ριζικά νέες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός) στις δεκαετίες του 1980 και 1990. Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, «ευελιξία», μετακινήσεις, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα· τόσες αλλαγές, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως και βίαια.

2η συνέχεια : 2o εξωτερικό εμπόδιο για να γίνεις πολίτης

2 . Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων

Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί.

Για παράδειγμα: αφήστε να κλιμακωθεί η αστική βία, ή οργανώστε αιματηρές συμπλοκές, ώστε
 το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του.
 Ή, ακόμη: δημιουργήστε μια οικονομική κρίση για να κάνετε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο
 κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών.

Τα 10 εξωτερικά εμπόδια για να γίνεις πολίτης

Νόαμ Τσόμσκι: Oι 10 τεχνικές για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης

  Ο Αμερικανός ακαδημαϊκός και στοχαστής, Νόαμ Τσόμσκι, αναλύει τις δέκα τεχνικές για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης.

Το κείμενο αποτελεί μέρος μιας συλλογής συνεντεύξεων του Ν.Τσόμσκι, όπου ο κορυφαίος διανοητής διαπιστώνει διεισδυτικές παρατηρήσεις για τους θεσμούς που διαμορφώνουν τη σκέψη του κοινού και οι οποίοι βρίσκονται στην υπηρεσία της ισχύος και του κέρδους. 

1.     Η τεχνική της διασκέδασης

Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών….

Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της Ψυχολογίας, της Νευροβιολογίας και της Κυβερνητικής. «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία.

Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται· να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το ''Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους''.

Ας γίνουμε πολίτες

''Τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα στη Χώρα μας αποκάλυψαν με δραματικό τρόπο το βασικό πρόβλημα της εποχής μας.
Δεν είναι η λιτότητα, όταν την διαχειρίζεται ο πολίτης όπως εκείνος νομίζει σε συνεργασία με τους άλλους πολίτες.
Δεν είναι το χρέος, όταν ο πολίτης αποφασίζει εάν το χρειάζεται και με τι όρους.
Δεν είναι το νόμισμα, όταν έχει ο πολίτης τη δυνατότητα να το επιλέγει.
Είναι ακριβώς η έλλειψη δυνατότητας να επιλέξει.
Είναι δηλαδή η έλλειψη Δημοκρατίας.
Στις μέρες μας στον λεγόμενο Δυτικό Κόσμο, αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο, υπάρχουν δημοκρατικές ελευθερίες που διαρκώς λιγοστεύουν. Αλλά πουθενά δεν υπάρχει Δημοκρατία. Κάποιοι λίγοι αποφασίζουν στα παρασκήνια και τις εντολές τους εκτελούν κάποιοι εκλεγμένοι εντολοδόχοι που αβαντάρονται συνήθως από τα πανίσχυρα προπαγανδιστικά ΜΜΕ.
Καιρός να βρούμε νέους δρόμους και να εγκαταλείψουμε σταδιακά το ''έλος''  που βουλιάζουμε σιγά-σιγά. Δρόμους αξιοπρέπειας, αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού. Δρόμους που προσφέρουν δημοκρατική παιδεία και συμπεριφορά και δημιουργούν δημοκρατική συνείδηση. Ξεκινώντας από τις μικρές παρέες με κοινωνικό προβληματισμό και αλληλοστήριξη και προχωρώντας στη δημιουργία δομών αλληλεγγύης και συνεργασίας στην πολυκατοικία, την γειτονιά και παραπέρα.
Να βρούμε δρόμους επιβίωσης και συμμετοχής μέσα από τα ''μικρά'' για να φτάσουμε και στα ''μεγάλα'' σαν πολίτες ''Πολίτης δ'απλώς  ουδενί των άλλων ορίζεται ή το μετέχειν κρίσεως και αρχής'' που λέει και ο Αριστοτέλης, δηλαδή ορίζεται ως πολίτης εκείνος που μετέχει στις κρίσεις (έλεγχο και αποφάσεις) και στις διοικητικές θέσεις-αρχές (όργανα εφαρμογής των αποφάσεων).''                                                                                                                    Δ.Δ. 24/7/15

Διογένης ο Κυνικός και πάντα επίκαιρος

Μιά μέρα ο Διογένης έτρωγε φακές. Ήταν το πιό φτηνό φαγητό τότε στην Ελλάδα και το έτρωγαν συνήθως οι πιό φτωχοί . Πέρασε ένας πλούσιος φίλος του άρχοντα και του είπε : " Καημένε Διογένη, αν μάθαινες να μην είσαι ανυπότακτος και κολάκευες λίγο τον άρχοντα, δεν θα ήσουν αναγκασμένος να τρως συνέχεια φακές''. Ο Διογένης τον κοίταξε με περιφρόνηση και του απάντησε : '' Αν μάθαινες να τρως λίγες φακές δεν θα αναγκαζόσουν να υπακούς και να κολακεύεις συνέχεια τον άρχοντα''.

Τραγική αλήθεια

Επιβεβαιώνεται στην περίπτωση της Ελλάδας με τραγικό τρόπο, αυτό που είχε πεί ο γενάρχης του τραπεζικού Οίκου Ρότσιλντ ( ο ένας από τους δύο Οίκους που ελέγχουν την οικονομία της Δύσης, ο άλλος είναι ο Ροκφέλερ) :
''Give me control of a nation's money and I care not who makes its laws'' Mayer Rothschild
''Δώσε μου τον έλεγχο στο χρήμα μιας χώρας και δεν με νοιάζει ποιός φτιάχνει τους νόμους της''.
Υπόψη ότι ο εν λόγω Οίκος είναι σήμερα ο βασικός μέτοχος της Τράπεζας της Ελλάδος.

Δεν υπάρχουν μονόδρομοι στις κοινωνίες

Ισλανδία: «Βγήκαμε από την κρίση γιατί δεν ακούσαμε την Τρόικα»  

(Δημοσιεύτηκε στην Ημηρεσία 1/2/2013)

«Η Ισλανδία κατάφερε να υπερβεί με επιτυχία την κρίση, επειδή την αντιμετώπισε με εντελώς διαφορετικό τρόπο από ό,τι οι χώρες της ευρωζώνης. Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν» λέει στην Deutsche Welle σήμερα o πρόεδρος της χώρας Ολ. Γκρίμσον. Ένα από τα πρώτα θύματα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 ήταν η Ισλανδία.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι η κατάσταση της τότε ήταν χειρότερη και από εκείνη της Ελλάδας. Σήμερα, όμως, η χώρα μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Η οικονομία αναπτύσσεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς και η ανεργία μειώνεται. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ισλανδίας Όλαφουρ Γκρίμσον, η ανάκαμψη οφείλεται στο γεγονός ότι οι Ισλανδοί αντιμετώπισαν με εντελώς διαφορετικό τρόπο την κρίση σε σχέση με τις χώρες της ευρωζώνης. Και όπως επισήμανε στην Deutsche Welle ο πρόεδρος Όλαφουρ Γκρίμσον:

«Κατ` αρχήν διαπιστώσαμε νωρίς πως δεν πρόκειται μόνο για μια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, αλλά για μια βαθιά πολιτική και κοινωνική κρίση. Και αυτό μας οδήγησε σε μεταρρυθμίσεις στα εν λόγω πεδία. «Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν».  Η Ισλανδία δεν έσωσε τις προβληματικές της τράπεζες. Επιδιώξαμε να αποδώσουμε δικαιοσύνη και παράλληλα να αλλάξουμε τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων. Ο δεύτερος λόγος της επιτυχίας είναι ότι δεν τηρήσαμε τις δυτικές συνταγές για την αντιμετώπιση της κρίσης».

Με λίγα λόγια η Ισλανδία δεν έκανε τίποτε για να διασώσει τις τράπεζές της, όπως τονίζει ο Όλαφουρ Γκρίμσον, εξηγώντας τους λόγους. «Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Διερωτήθηκα πολλές φορές γιατί να αντιμετωπίζουμε τις τράπεζες σαν να είναι οι Άγιοι Τόποι της οικονομίας. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τις τράπεζες από άλλες επιχειρήσεις; Οι τράπεζες είναι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και όταν διαπράττουν μεγάλα λάθη θα πρέπει να χρεοκοπούν. Σε διαφορετική περίπτωση τους δημιουργούμε την εντύπωση πως μπορούν να παίρνουν μεγάλα ρίσκα χωρίς ευθύνη. Δεν γίνεται όταν έχουν επιτυχία να σημειώνουν μεγάλα κέρδη και όταν αποτυγχάνουν να καλείται ο φορολογούμενος να πληρώσει τον λογαριασμό», εξηγεί ο ισλανδός πρόεδρος. «Στηρίξαμε το σύστημα προνοίας»

Ο Όλαφουρ Γκρίμσον δεν κρύβει ότι επικρίθηκε έντονα η ισλανδική πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης. Οι περισσότεροι ευρωπαϊκοί θεσμοί εξέφρασαν την αντίθεσή τους στον ισλανδικό δρόμο. Ακόμη και σήμερα πολλοί υποστηρίζουν ότι η Ισλανδία τα κατάφερε επειδή απλά είχε το δικό της νόμισμα και δεν ήταν μέλος της ευρωζώνης. «Φυσικά και βοήθησε πολύ το γεγονός ότι είχαμε το δικό μας νόμισμα. Προχωρήσαμε στην υποτίμηση της κορώνας και αυτό ήταν σημαντικό. Ωστόσο, όλες οι άλλες κινήσεις που κάναμε δεν είχαν σχέση με την υποτίμηση. Στηρίξαμε το σύστημα προνοίας. Δώσαμε τη δυνατότητα στους πολίτες να συμμετάσχουν στις πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν και φτιάξαμε άλλες. Αυτά θα τα κάναμε ακόμη και εάν ήμασταν μέλος της ευρωζώνης», διευκρινίζει ο ισλανδός πρόεδρος.

Πηγή: Deutshe Welle