Oι μεγάλες αλήθειες και ο μύθος

 Σύμφωνα με μελέτη του γερμανικού ιδρύματος Bertelsmann «η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα από τις 14 χώρες που μελετήθηκαν στην οποία η συμμετοχή της στην ενιαία αγορά,  που συγκροτήθηκε το 1993, και στην ΕΕ γενικότερα, είχε ως αποτέλεσμα το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της να είναι μικρότερο το 2012 απ’ ό,τι θα ήταν αν δεν ήμασταν μέλη της Ένωσης» (Καθημερινή 29-7-2014, σελ. 26).
 Οι οικονομολόγοι του Bertelsmann υπολογίζουν ότι το ελληνικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ θα ήταν το 2012 κατά 190 ευρώ υψηλότερο αν δεν ήμασταν μέλη της Ε.Ε., σε αντίθεση με τους Γερμανούς των οποίων το κατά κεφαλήν ΑΕΠ ήταν κατά 680 ευρώ υψηλότερο και των Δανών κατά 720 ευρώ.

ΟΛΠ : Το Σκωτσέζικο ντούς συνεχίζεται

1. Δείγμα των ημερών:

η ΣΣΕ του ΟΛΠ Α.Ε.,

διαβάστε εδώ: http://dockworkers.blogspot.gr/2015/06/blog-post_12.html

2.  Απόσπασμα από ένα άρθρο:      
''...Θα μπορούσε να ήταν αστείο, αν δεν ήταν τραγικό, οι δανειστές και οι εγχώριοι συνεργάτες τους ( Πρόκειται για τους ίδιους που κέρδισαν τις εκλογές το 2009 με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν» και στη συνέχεια υπέγραψαν τις Δανειακές Συμβάσεις και τα Μνημόνια. Πρόκειται για τους ίδιους που κέρδισαν τις εκλογές το 2012 με σύνθημα την επαναδιαπραγμάτευση των Μνημονίων και στη συνέχεια τα εφάρμοσαν με υπερβάλλοντα ζήλο νεοφώτιστου.) θέλουν την Ελλάδα να παραμένει στο ευρώ, γιατί μόνο έτσι θα την ελέγχουν, αλλά θέλουν επίσης να έχει μισθούς και συντάξεις Βουλγαρίας, τιμές Ελβετίας και φόρους Σουηδίας και όλα αυτά για να μη γίνει Αργεντινή! Η κυβέρνηση πρέπει να σταματήσει να προτείνει και να συζητάει αλλαγές στο ΦΠΑ, στο φόρο εισοδήματος, στις συντάξεις, στις εργασιακές σχέσεις και κυρίως να αποδέχεται τις ιδιωτικοποιήσεις των στρατηγικών υποδομών της χώρας (ΟΛΠ, ΟΛΘ, περιφερειακά αεροδρόμια κ.λ.π). ‘Όλα αυτά συνθέτουν το περιεχόμενο ενός τρίτου Μνημόνιου...''

 Του Νίκου Ιγγλέση (το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» στις 11.6.2015)

O MHXANOΔΗΓΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ή ''ΤΟ ΕΥΡΩ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ'' ή Η ΑΝΑΘΕΣΗ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ

Αν κάποιος βρει δουλειά σαν μηχανοδηγός στο μετρό, θα πρέπει να ακολουθήσει επακριβώς τις οδηγίες και οι πιθανότητες για αυτοσχεδιασμούς είναι μηδενικές. Όποιες και αν είναι οι πολιτικές ή φιλοσοφικές του αντιλήψεις, δεν μπορούν επηρεάσουν τη δουλειά του. Είτε είναι αναρχικός είτε είναι φασίστας θα οδηγήσει το τρένο με τον ίδιο τρόπο, αν δεν θέλει να χάσει την δουλειά του. Τα δρομολόγια είναι προκαθορισμένα και η μόνη ελευθερία που έχει είναι να ακολουθεί με ευλαβική πίστη τις οδηγίες. Αλλιώτικα απολύεται. Τηρουμένων των αναλογιών, κάπως έτσι είναι και οι «κανονικές κυβερνήσεις» που έχουν αποδεχτεί το μοντέλο του νεοφιλελευθερισμού, όπως αυτό καθιερώθηκε από τη «Συναίνεση της Ουάσιγκτον».

Το βάθος αυτής τη συμφωνίας ήταν η κατάργηση της κοινωνίας των πολιτών και κατ’ επέκταση της πολιτικής, που έπρεπε να βρει έναν νέο ρόλο. Η πραγματική εξουσία γίνεται αόρατη. Αυτοί που αποφασίζουν για τις τύχες των λαών, δεν είναι πλέον οι κυβερνήσεις αλλά το διεθνοποιημένο κεφάλαιο μέσα από πανίσχυρους οργανισμούς, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ. Ακόμα είναι οι κολοσσιαίες συμβάσεις, που επεξεργάζονται, εν κρυπτώ και παραβύστω, μέτρα που θα καθορίσουν τις τύχες και της Ευρώπης και του Ειρηνικού. Το δίκαιο της εταιρεία υπερισχύει του εθνικού Δικαίου. Τι χρεία έχουμε πλέον μαρτύρων για να δούμε ποιος πραγματικά κυβερνάει;

Τι ρόλο παίζουν πια οι κυβερνήσεις; Να εξαφανίσουν κάθε λαϊκό κεκτημένο και να μετατρέψουν τους πολίτες σε μια άβουλη μάζα που κλαίγεται για τη φτώχεια της και την ανεργία της και να παρηγορείται με ότι ποιο ασήμαντο έχει να της δείξει η TV. Τελικά ποιος είναι ο κυβερνητικός «τσελεμεντές» που είναι υποχρεωτικός για κάθε κυβέρνηση; Ας τον παραθέσουμε επιγραμματικά για να βοηθήσουμε τους νέους πολιτικούς, που είναι ευρωπαϊστές χωρίς να μιλούν καμιά ευρωπαϊκή γλώσσα και γνωρίζουν την Ευρώπη μόνο μέσα από οργανωμένα ταξίδια (και από εδώ κατάλαβαν τη σημασία του ευρώ). Το πρώτο πράγμαείναι η ελαχιστοποίηση του κράτους και η κατάργηση κάθε κοινωνικής πρόνοιας. Και αυτό σημαίνει δεκάδες χιλιάδες απολύσεις. Το δεύτερο είναι η απελευθέρωση των χρηματοπιστωτικών αγορών και του διεθνούς εμπορίου που δρουν ανεξέλεγκτα. Είναι αυτό που λέει ο λαός «μπείτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά με δώσετε». Μετά έρχεται η δημόσια κοινή περιουσία που πρέπει να δοθεί σχεδόν τσάμπα στους ιδιώτες. Και εδώ μπαίνει ένα ερώτημα. Π.χ. τα λιμάνια, το ηλεκτρικό, το νερό, τα αεροδρόμια, κάποια νησιά, περιοχές- φιλέτα είναι του κράτους ή του λαού; Όλα αυτά δεν προοριζόταν για το κοινό καλό; Με ποιανού χρήματα έγιναν; Μήπως είναι μια περιουσία αυτού του λαού που την καταληστεύει το κράτος, με το αζημίωτο βέβαια, αν σκεφτούμε τη συνομοταξία των ποικίλων «τσοχατζόπουλων»; Ακολουθεί η απορρύθμιση της εργασίας. Μπαίνεις στην αγορά όπως σε γέννησε η μάνα σου. Στην ουσία αυτό σημαίνει πως πιάνεις δουλειά σαν σκλάβος. Το αφεντικό σε πληρώνει όσα θέλει, χωρίς ωράριο και δεν υπάρχει καμία εγγύηση για την εργασία σου. Και εδώ καλούνται και οι επενδυτές. Αν το ωρομίσθιο στην Ελλάδα γίνει φτηνότερο από αυτό στο Μπαγκλαντές, θα μας προτιμήσουν γιατί θα γλιτώσουν το κόστος μεταφοράς.

Όποια κυβέρνηση ξεφύγει από αυτούς του κανόνες την τρώει η αράχνη μαρμάγκα. Τα αόρατα και ορατά κέντρα εξουσίας δεν διαπραγματεύονται με αυτήν αλλά προσπαθούν να την ανατρέψουν. Και σε αυτόν τον θανάσιμο εναγκαλισμό έπεσε η κυβέρνηση Τσίπρα και έχασε πέντε πολύτιμους μήνες, κυβερνώντας με το πρόγραμμα Σαμαρά-Βενιζέλου. Στη καθημερινή ζωή του κόσμου τίποτα δεν άλλαξε. Πολλοί περίμεναν πως μια κυβέρνηση της Αριστεράς το πρώτο πράγμα που θα έκανε θα ήταν να ψήφιζε το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που θα τη δέσμευε για μια τετραετία. Θα ακολουθούσε η κατάργηση των μνημονίων και θα έπαυε να εξυπηρετεί το χρέος, μέχρι να μάθουμε ποιο είναι το πραγματικό και ποιο το πλαστό. Θα πάγωνε όλες τις συμβάσεις των μνημονιακών κυβερνήσεων, μέχρι να δούμε ποιες έγιναν με διαφάνεια και προς το συμφέρον του Ελληνικού Δημοσίου. Και μετά να πηγαίναμε στις Βρυξέλλες. Σαν κύριοι, όχι σαν κλητήρες. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είναι ακόμα γνωστά τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων. Αλλά η πεποίθηση μου είναι πως οι «εταίροι» μας με τις εδώ «εταίρες» τους θέλουν ανατροπή της κυβέρνησης. Και, στην καλύτερη περίπτωση, τον πλήρη εξευτελισμό της και την πλήρη υποταγή της. Και οι μηχανισμοί για να ανατρέψουν εκλεγμένες «αιρετικές» κυβερνήσεις υπάρχουν και έχουν όνομα. Είναι η NED, το καινούργιο όνομα της πολιτικής CIA, που ανατρέπει κυβερνήσεις με λαϊκές κινητοποιήσεις και εξαγοράζοντας ΜΜΕ, δημοσιογράφους, πολιτικούς, μη κυβερνητικές-οργανώσεις, συνδικάτα κ.λπ. –είδαμε τη δράση της τόσο στην ανατολική Ευρώπη όσο και στη Λατινική Αμερική.

Καλό μήνα και καλό καλοκαίρι με λίγο ερωτικό Παπαδιαμάντη

Ο αφηγητής θαυμάζει μια πανέμορφη κόρη που κολυμπά και ξαφνικά την βλέπει να κινδυνεύει, να βυθίζεται. Πέφτει στη θάλασσα να την σώσει και :

''...εβυθίσθην, ήρπασα την κόρην εις τας αγκάλας μου και ανήλθον....Ησθάνθην ότι προσεκολλάτο το πλάσμα επάνω μου...Επί πόσον ακόμη θα το ενθυμούμαι εκείνο το αβρόν, το απαλόν σώμα της αγνής κόρης, το οποίον ησθάνθην ποτέ επάνω μου επ'ολίγα λεπτά της άλλως ανωφελούς ζωής μου! Ήτο όνειρον, πλάνη, γοητεία. Και οπόσον διέφερεν από όλας τας ιδιοτελείς περιπτύξεις, από όλας τας λυκοφιλίας και τους κυνέρωτας του κόσμου η εκλεκτή, η αιθέριος εκείνη επαφή! Δεν ήτο βάρος εκείνο, το φορτίον το ευάγγαλον, αλλ'ήτο ανακούφισης και αναψυχή. Ποτέ δεν ησθάνθην τον εαυτό μου ελαφρότερον ή εφ'όσον εβάσταζον το βάρος εκείνο...Ήμην ο άνθρωπος, όστις κατώρθωσε να συλλάβη με τας χείρας του προς στιγμήν έν όνειρον, το ίδιον όνειρό του...''
                                                              Από το διήγημά του '' Όνειρο στο κύμα''

''Το λιμάνι φεύγει'' ?

''Οι χειρισμοί που έχουν γίνει  τις δύο τελευταίες δεκαετίες από τις  εκάστοτε κυβερνήσεις σχετικά με τον ΟΛΠ, έχουν φανερώσει στους εργαζόμενους τι σημαίνει πολιτικαντισμός και αδιαφορία για το πραγματικά κοινωνικό συμφέρον. Ερήμην των εργαζομένων και της κοινωνίας παίρνονται αποφάσεις με τον αέρα της λευκής επιταγής των εκλογών ή ακόμα χειρότερα με το ψέμμα ότι ''μας έχουν εκλέξει για να εφαρμόσουμε αυτή τη λύση''. Έστω και καθυστερημένα γίνεται σιγά- σιγά συνείδηση ότι  το ''Συν Αθηνά και χείρα κίνει'', όταν η Αθηνά δεν σε υπολογίζει, γίνεται ''Χείρα κίνει'' ή νεοελληνικά ''Αν δεν έχεις νύχια να ξυστείς μην περιμένεις να σε ξύσουν οι άλλοι''.  Π.Π

Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ και Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

'' Η Μητέρα είναι η πρώτη κατοικία,  η πρώτη τροφός και η πρώτη τρυφερή αγκαλιά του ανθρώπου. Από την κατάσταση της εξαρτιέται βασικά το ξεκίνημα και η πορεία του ανθρώπου και παραπέρα της ανθρωπότητας.
Εάν το παιδί νιώθει ασφάλεια, φροντίδα και αγάπη, θα πορευτεί με αυτά τα εφόδια και θα δημιουργεί ομορφιά γύρω του και μέσα του.
Η σημερινή μητέρα, στην εποχή της κρίσης ιδιαίτερα στην Ελλάδα, νιώθει αβεβαιότητα, ανασφάλεια και κοινωνική ασφυξία. Το κοινωνικό κράτος, η κοινωνική πρόνοια, έχει ατροφήσει και χειροτερεύει. Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί μειώνονται, οι παιδικές χαρές είναι εγκαταλειμμένες και αφύλακτες και  τα παιδικά νοσοκομεία διαλυμένα.
Έτσι η σημερινή μητέρα, εκτός από τις οικονομικές συνέπειες της κρίσης με την ανεργία και όλα τα άλλα, έχει φορτωθεί και όλο αυτό το βάρος  της φροντίδας του παιδιού. Παράλληλα έχει πολλές φορές και την φροντίδα των γονιών. Όλα αυτά δεν της αφήνουν χρόνο να πάρει ανάσα και να κάνει κάτι για τον εαυτό της, να ''γεμίσει τις μπαταρίες της''. Και όταν η μητέρα είναι εξαντλημένη και δεν νιώθει καλά, τότε και το παιδί δεν νιώθει καλά. Και όταν το παιδί δεν νιώθει καλά, η κοινωνία δεν είναι καλά. Χάνεται η συνοχή της. Χάνεται ο αυτοσεβασμός και ο σεβασμός του άλλου και αυξάνει ο κίνδυνος να ολισθήσει  στον αυταρχισμό και την επιβολή δύναμης με κάθε μέσο. Καθώς και ο κίνδυνος για αναζήτηση ''σωτήρων'' πάσης φύσεως''. Π.Μ.

1η Μάη

«θέλουμε ψωμί, αλλά θέλουμε και τριαντάφυλλα»
1912 : εργάτριες ιματισμού στο Λόρενς της Μασαχουσέτης

''Δικαίωμα στην αξιοπρεπή εργασία, για μια αξιοπρεπή ζωή''

Aλληλεγγύη και φιλανθρωπία στα χρόνια της κρίσης

       Η έννοια της αλληλεγγύης προυποθέτει και συνεπάγεται  ενσυναίσθηση,  συναισθηματική και πνευματική κατανόηση του άλλου και του προβλήματός του.                                                               Η ενσυναίσθηση δημιουργεί νοιάξιμο, πλησίασμα, φροντίδα  και προσωπική σχέση, εθελοντή και ωφελούμενου, ισότιμη. Προσφορά χωρίς επιθυμία ή, ακόμα χειρότερο, απαίτηση ανταπόδοσης. Σεμνότητα και όχι έπαρση και προβολή. Παροχή υλικής και ψυχικής βοήθειας και όχι απρόσωπης υλικής. Βοήθεια για ενεργοποίηση και όχι για αδρανοποίηση. Σεβασμό και διακριτικότητα και όχι αυταρχικότητα, υποτίμηση και προσβολή. Προσφορά-δώρο και όχι προσφορά-ελεημοσύνη.

     Το να περιοριστεί η προσφορά σε μια απλή στήριξη δημιουργεί μια άνιση σχέση, όπου ο ωφελούμενος θα έχει διαρκώς την ανάγκη βοήθειας μένοντας παθητικός, εξαρτώμενος, και υλικά και ψυχικά, από τον εκάστοτε ''φιλάνθρωπο''.

     Το να μην προσφερθεί προσωρινή στήριξη σημαίνει από τη μια καταδίκη κάποιων ανθρώπων σε ψυχική και φυσική εξόντωση,  και από την άλλη  συναισθηματική στεγνότητα κάποιων άλλων, που αρνούνται να προσφέρουν, στο όνομα μιάς ξερής λογικής για συνολική λύση, όπως την σκέφτονται αυτοί, σε ένα θολό ''μετά'', δηλαδή σε ένα ''Ζήσε Μάη μου...''

     Στη δομή αλληλεγγύης από την ουσιαστική επικοινωνία χτίζεται νέα κοινωνία από τους ίδιους που συμμετέχουν, από τις σχέσεις των εθελοντών μεταξύ τους  και με τους ωφελούμενους. Μια νέα κοινωνία που εκφράζει τους ίδιους, αφού συμμετέχουν άμεσα στο χτίσιμό της.

     Στη λεγόμενη φιλανθρωπία ή στην μεταλλαγμένη αλληλεγγύη ο ωφελούμενος αντιμετωπίζεται από απόσταση ή αφ΄υψηλού. Στην καλύτερη περίπτωση της ατομικής, είναι ένα δειλό άνοιγμα του ατόμου στην κοινωνία και έχει πιθανότητες να εξελιχθεί σε αλληλεγγύη. Στην χειρότερη των διαφόρων σχημάτων, πέρα από τα αρνητικά που προαναφέρθηκαν, η φιλανθρωπία συνήθως κυμαίνεται μεταξύ προβολής, διαφήμισης, προσωρινής και επιφανειακής κάλυψης του προβλήματος, πολιτικάντικης υστεροβουλίας, ξεπλύματος ονόματος, ιδιοτέλειας και άλλων σκοπιμοτήτων, που χρησιμοποιούν το πρόβλημα για αποκόμιση οφέλους. Το αποτέλεσμα είναι να το διαιωνίζουν. Πολλά τέτοια σχήματα (Τράπεζες, μεγάλες επιχειρήσεις κλπ)  είναι και δημιουργοί του προβλήματος, δηλαδή ''Να σε κάψω Γιάννη να σ'αλείψω λάδι''.

     Η αλληλεγγύη ενώνει, ενεργοποιεί και συμβάλλει στη δημιουργία μιας νέας συνείδησης και μιας νέας κοινωνίας.

Αναστάσιμο

Πολλές Λαμπρές ευχές για μια ζωή αναστάσιμη, με δημιουργικότητα και αισιοδοξία!
Και ένα εράνισμα  : '' Αυτό που η κάμπια ονομάζει τέλος του κόσμου, η ζωή το λέει πεταλούδα''.

Δυό γάιδαροι μαλώνουνε σε ξένο αχυρώνα

Δημοσιεύουμε μήνυμα που έστειλε ένας Λιμανίσιος :

''  Αμερικάνοι και Γερμανοί αφού μετατρέψανε την Ελλάδα σε αχυρώνα, με την Τρόικα και τους Έλληνες Εφιάλτες, τώρα μαλώνουν για το υπέδαφος και τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων και όχι μόνο. Οι κινήσεις γύρο από τον ΟΛΠ και το κάτεργο της Cosco αυτό δείχνουν.
Τα μηνύματα της 25ης Μαρτίου, γιαυτούς που αγαπάνε τον τόπο τους πρώτα και όχι την τσέπη τους και τη θέση τους, είναι πρόσφατα και επίκαιρα.
Αλλά και τα πιό μακρινά μηνύματα από τους ''Αρχαίους ημών προγόνους'' που αποφάσιζαν δημοκρατικά, για ζητήματα που αφορούσαν όλους τους πολίτες και την ''πόλιν'', είναι πάντα επίκαιρα.

''Αγαπώ υπερβολικά τη χώρα μου, γιαυτό δεν είμαι εθνικιστής'' είχε πεί ο Αλμπέρ Καμύ  ''

25 Μαρτίου 1821

- Η Επανάσταση που μας κάνει περήφανους για τους προγόνους μας.
- Η Επανάσταση που δεν ολοκλήρωσε τους στόχους της.
- Η Επανάσταση που ξεκίνησε με εχθρική όλη την επίσημη Ευρώπη.
- Η Επανάσταση που ζητάει να ολοκληρώσουμε τους στόχους της για να κάνουμε περήφανους τους   απογόνους μας.

21 Μαρτίου : Ημέρα της Ποίησης

Κάτι ποιητικό, μια μέρα μετά, αλλά σε πεζό λόγο από ένα Ποιητή :

''Το καίριο στη ζωή αυτή κείται πέραν του ατόμου.

 Με τη διαφορά ότι, αν δεν ολοκληρωθεί κανείς σαν άτομο 

 - κι όλα συνωμοτούν στην εποχή μας γι'αυτό -

  αδυνατεί να το υπερβεί''.

''..ζητούσα να καθαγιαστούν πρώτα μέσα στο άδυτον

 του κάθε ιδιώτη τα ΄΄κοινά΄΄, και έτσι μόνον να γίνουν

 κανόνες ζωής για όλους,

 με το ίδιο ήθος και την ίδια δύναμη''.

               Οδυσσέας Ελύτης ''Τα δημόσια και τα ιδιωτικά''

Ο Άνθρωπος, η Φύση, και οι εχθροί τους

http://www.enallaktikos.gr/ar13134el_o-anthrwpos-poy-mporei-na-syntripsei-tin-monsanto-kai-na-allaksei-entelws-ton-kosmo-vinteo.html#.VQFasMmAyhM.gmail

Καλό μήνα και καλή Άνοιξη με λίγη ποίηση

''Μπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια,
 αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την Άνοιξη να'ρθεί''.
                                                     Πάμπλο Νερούντα
                     

''Την Άνοιξη αν δεν τη βρεις τη φτιάχνεις''.                          
''Μονάχα αυτός που παλεύει με το σκοτάδι μέσα του,
 θα έχει αύριο το δικό του μερτικό στον ήλιο''.
                                                         Οδυσσέας Ελύτης

Τα λένε από τότε και συνεχίζουν oι διάδοχοι

"Υπάρχουν 2 τρόποι για να κατακτήσεις και να σκλαβώσεις ένα έθνος.
 Ο ένας είναι το σπαθί, ο άλλος το χρέος". 
                                 Τζόν Άνταμς  2ος Πρόεδρος των ΗΠΑ (1725 - 1826)

'' Δώσε μου τον έλεγχο στο χρήμα μιας χώρας και δεν με ενδιαφέρει ποιός φτιάχνει τους νόμους της''. 
Μάγιερ Ρότσιλντ (1744-1812).
Βασικός ιδρυτής του χρηματιστικού κεφαλαίου και του ομώνυμου τραπεζικού οίκου .

Ο οίκος Ρότσιλντ είναι βασικός μέτοχος (94%) της ΤτΕ, ναι της Τράπεζας της Ελλάδος,
που όλοι την θεωρούν κρατική, επειδή έχει Έλληνα διοικητή.Της τράπεζας που αγόρασε ομόλογα με τα χρήματα των ασφαλιστικών και άλλων ταμείων. Και τα ομόλογα αμέσως μετά ''κουρεύτηκαν'' με το psi.

Οι Νονοί, ο Καβάφης και οι Έλληνες πολίτες

Νονοί : Γερμανικός οίκος Ρότσιλντ - Αμερικάνικος οίκος Ροκφέλερ : ελέγχουν την οικονομία της Δύσης και του μεγαλύτερου μέρους του πλανήτη. Μέρκελ, Ομπάμα και λοιποί ''ηγέτες'' είναι πειθήνια υποχείριά τους.  
Καβάφης : ''Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι να πούνε''
Έλληνες πολίτες : Ναί στην αξιοπρέπεια. ΄Οχι στο ραγιαδισμό.

Καλό μήνα με λίγο Ηράκλειτο και ένα παραμυθάκι:

''Εάν δεν ειπώθηκαν οι αντίθετες γνώμες τότε πώς θα διαλέξετε  την καλύτερη;''
''Εάν δεν ελπίζεις το ανέλπιστο δεν θα το βρείς''
''Ο δρόμος προς τα πάνω και ο δρόμος προς τα κάτω είναι ο ίδιος δρόμος''

Και το παραμυθάκι:

Το παιδάκι στο τσίρκο θαυμάζει τον ελέφαντα που σέρνει ένα τραίνο.
Ζητάει από τον μπαμπά του στο τέλος, να επισκεφθούν τον ελέφαντα, για να τον δεί από κοντά.
Πηγαίνουν σε μία τεράστια σκηνή και τον βλέπουν δεμένο σε ένα μικρό πασαλάκι.
Το παιδί απορεί, και ρωτάει πώς είναι δυνατόν ένας ελέφαντας που σέρνει τραίνα να μπορεί να κρατηθεί δεμένος σε ένα πασαλάκι.
Ο πατέρας τότε του εξήγησε , ότι στο πασαλάκι αυτό τον έδεναν  από μικρό και η συνήθεια τον κρατάει δεμένο ακόμα στο ίδιο πασαλάκι, και δεν μπορεί να φύγει.

Κυβερνώντες και Αρχαία Ελλάδα μέσα από τον Αριστοτέλη+μία ευχή

''Από την έννοια της ελευθερίας προήλθε και η αντίληψη σύμφωνα με την οποία ο πολίτης δεν πρέπει να άρχεται από κανέναν, ή εάν τούτο δεν είναι δυνατόν, έκαστος να άρχεται δι'εναλλαγής. Η αντίληψη αυτή συμβάλλει στην ελευθερία τη βασιζόμενη στην ισότητα''

''Ο καλός πολίτης πρέπει να ξέρει και να κυβερνιέται και να κυβερνάει''

''Δημοκρατικό είναι να κληρώνονται οι κυβερνώντες.Το να εκλέγονται είναι ολιγαρχικό''

Η ευχή:
Να γίνουν οι ψηφοφόροι πολίτες

Πώς να μην υπάρχει και να βαθαίνει η κρίση;

Το 1% του πλανήτη, θα έχει περισσότερα από το 99% μαζί το 2016…

Στον ''πολιτισμένο'' μας κόσμο,περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι, ζουν με λιγότερο από 1,25 δολάρια την ημέρα…

Αυτό που συμβαίνει, αποτελεί προσβολή και μέγιστη στρέβλωση των αρχών επί των οποίων υποτίθεται ότι βασίζεται ο αποκαλούμενος ως δυτικός πολιτισμός. Η είδηση που μεταδίδουν τα μεγαλύτερα μέσα ενημέρωσης παγκοσμίως είναι χαρακτηριστική: Μέχρι το 2016, το 1% των πλουσιότερων ανθρώπων του πλανήτη, θα έχουν μεγαλύτερη οικονομική ισχύ, από όλο μαζί το 99% που απομένει…

Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με τον Οργανισμό Oxfam International που χρησιμοποίησε στοιχεία για τον παγκόσμιο πλούτο της ελβετικής Credit Suisse, το 1% ελέγχει το 48% του παγκόσμιου πλούτου και το 2016, όλες οι προβολές δείχνουν, ότι ο πλούτος του 1% θα υπερβεί το 50%…

Kαι στην Ελλάδα με συρρικνωμένη οικονομία (κατά 1/3) εν μέσω κρίσης, ο αριθμός των πλουσιότερων πολιτών (περιουσιακά στοιχεία άνω των 30 εκατ.ευρώ) αυξήθηκε στο 2014 από 505 άτομα σε 565.
Ο συνολικός καθαρός πλούτος των πλούσιων Ελλήνων υπολογίζεται στα 70 δισ. δολάρια για το 2014 από τα 60 δισ. δολάρια ένα χρόνο πριν με άνοδο 16,7%, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας αναλύσεων Wealth-X και της ελβετικής τράπεζας UBS με τίτλο «World Ultra Wealth Report 2014». (Καθημερινή)